Warto wiedzieć

Cudowne zboże - orkisz
W Europie orkisz znany był od czasów rzymskich, a wcześniej uprawiano go na Kaukazie, w Mezopotamii oraz w starożytnym Izraelu. Ze względu na wszechstronne właściwości
 zdrowotne, orkisz propagowała żyjąca w XII wieku niemiecka mistyczka Hildegarda z Bingen (przeorysza klasztoru Benedyktow) przypisując mu działanie krwiotwórcze, budujące mięśnie i rozweselające.
Orkisz - jakie to zboże?
Orkisz to całkiem odrębny, wysokowartościowy gatunek zboża,
Należy do najmniej wymagających zbóż, jest odporny na warunki klimatyczne, i choroby, daje się dobrze uprawiać na ubogich, kamienistych glebach aż do wysokości 1500m. Nie wymaga stosowania nawozów ani środków ochrony roślin. Mocna łuska, która otacza ziarno, skutecznie zabezpiecza je przed zanieczyszczeniami atmosfery, a nawet promieniowaniem radioaktywnym!
Zalety ziarna orkiszowego
Orkisz zawiera duże ilości niezbędnych składników odżywczych: białek, błonnika, nienasyconych kwasów tłuszczowych, węglowodanów, witamin, biopierwiastków. Jest ich więcej, niż w jakimkolwiek innym pszenicznym ziarnie. Wykryto też w nim rodanid - substancję biologicznie czynną, będącą naturalnym antybiotykiem, która występuje w ślinie, krwi i mleku kobiecym. Chroni ona dzieci karmione piersią przed zakażeniami, wspomaga układ odpornościowy, jak również procesy krwiotwórcze. Zapobiega nieprawidłowemu przebiegowi ciąży oraz stabilizuje skłonność do chorób dziedzicznych.

Makaron ekologiczny.
Najzdrowszy jest makaron pełnoziarnisty, produkowany z mąki z całych ziaren. Dostarcza on podwójnej ilości błonnika oraz żelaza a także o około 30 % więcej witamin z grupy B które pomagają wykorzystać węglowodany w procesie przemiany materii bez żadnych strat.
Makaron zapewnia wystarczającą ilość węglowodanów w pożywieniu, która powinna wynosić około 50-55%. W krajach uprzemysłowionych wynosi natomiast 40-45% przy jednoczesnym zbyt wysokim spożyciu tłuszczów i białek.
Węglowodany złożone jakie zawiera makaron dostarczają człowiekowi przede wszystkim energii i spełniają one swe zadanie znacznie lepiej niż cukier, ponieważ podnoszą poziom cukru we krwi powoli i równomiernie.
Sportowcy wyczynowi włączyli makaron do swego codziennego jadłospisu ponieważ wpływa on dodatnio na trawienie i zwiększa wytrzymałość.
Makaron nie tuczy. Tycie powodują tylko zbyt tłuste i ubogie w substancje odżywcze dodatki spożywane w zbyt dużych ilościach.

Ksylitol

Podczas drugiej wojny światowej Finlandia cierpiała na dotkliwy niedostatek cukru. W sytuacji braku miejscowych źródeł Finowie szukali produktu zastępczego i właśnie wtedy fińscy naukowcy po raz drugi odkryli ksylitol, niskokaloryczny cukier wytwarzany z kory brzozowej. W rzeczywistości był on znany chemii organicznej od roku 1891, kiedy to po raz pierwszy wyprodukował go pewien niemiecki chemik.

W roku 1930 ksylitol istniał już w formie oczyszczonej, ale dopiero w czasie drugiej wojny światowej, kiedy zabrakło cukru, naukowcy zostali zmuszeni do szukania alternatywnych słodzików i dopiero kiedy udało się ustabilizować ksylitol, stał się on praktycznym słodzikiem. W tym samym czasie naukowcy odkryli również jego niezależną od insuliny naturę (związek ten ulega przemianie w organizmie bez udziału insuliny).


Jak wcześniej wpomniano ksylitol (alkohol cukrowy) jest to cukier pochodzenia naturalnego, bywa on nazywany alkoholem cukrowym, gdyż jest jednym z produktów fermentacji błonnika. Uzyskuje się go z drewna lub kory brzozy . Jest on w rzeczywistości lustrzanym odbiciem cukru. W czasie gdy cukier sieje spustoszenie w naszym organizmie, ksylitol naprawia i goi, wzmacnia układ immunologiczny, broni przed degeneracyjnymi, chronicznymi chorobami i ma właściwości opóźniające proces starzenia się. Ksylitol jest cukrem pięciowęglowym, co oznacza, że ma własności bakteriobójcze i zapobiega rozwojowi bakterii. Podczas gdy cukier tworzy kwasy, ksylitol ma charakter zasadowy. Wszystkie formy cukru, w tym sorbitol, popularny alternatywny słodzik, są cukrami sześciowęglowymi, wzmacniającymi niebezpieczne bakterie i grzyby.

Ksylitol jest głównie przeznaczony dla osób, które z różnych względów nie mogą lub nie powinny (chorzy na cukrzycę), bądź nie chcą używać cukru. Praktycznie jedyny cukier dla cukrzyków, cukier dla diabetyków.

Jest tak samo słodki jak zwykły cukier, jednakże zawiera 40% mniej kalorii. Jeśli optycznie porównać ksylitol z tradycyjnym cukrem nie zauważy się praktycznie różnicy, ale w działaniu są one swoimi przeciwieństwami. Przede wszystkim ksylitol nie fermentuje w przewodzie pokarmowym jak fruktoza, glukoza, laktoza czy sacharoza. Tak samo jak cukier stosować go można w wysokich temperaturach. Służy do słodzenia potraw, pieczenia i gotowania.

Ksylitol wytwarza w organizmie odczyn zasadowy, a to oznacza, że wskazany jest przy:

• przy infekcjach górnych dróg oddechowych (tj. katar, infekcja gardła, zatok) – działanie antybakteryjne
• przeciwdziała tworzeniu się bakterii gnilnych
• zapaleniu ucha środkowego
• suchości w ustach (stymuluje wydzielanie śliny)
• chorobach dziąseł i próchnicy zębów, np. paradontozie
• stosowany jako środek zapobiegawczy przeciw bakteryjnemu zakażeniu płuc i oskrzeli u chorych na mukowisdydozę
• likwiduje niemiły zapach z ust
• przyjazny przy nadkwasocie żołądka, astmie i alergii